มีคนบอกรักแล้วหรือยัง?

วันหยุดที่ไม่รู้เมื่อไร

หลังจากที่ไม่ได้ไปเชียงใหม่ก็งานเข้าเป็นระยะ ส่วนใหญ่เป็นเคสที่มาฝากนอนมากกว่า

ก็ดูแลกันไป ไม่ได้หนักมากในช่วงเวลาระหว่างวันจะหนักช่วงเช้ากะเย็น ถ้ามีเคสเข้ามา

มาสัปดาห์นี้ก็ป่วย ๆ นิดหน่อย เพลีย ๆ ก็ทำงานกันต่อไป ปกติมารุทำความสะอาดเอง

ร้านมารุไม่ได้มีผู้ช่วย มีแต่น้องมาอาบน้ำตัดขนให้เฉย ๆ รายได้ก็เป็นของน้องเอง

ไม่ได้แบ่งไรมากัน ทีนีก็ต้องน่าจะมาช่วยกันทำความสะอาดร้านใช่ป่าวคะ

ใหม่ ๆ น่ะใช่ แต่หลัง ๆ 2-3 เดือนมานี้ ไม่เห็นน้องมาเลย มาอีกทีก็เกือบเที่ยง

อ้างว่าช่วยงานขายหมูที่บ้าน ไม่เกี่ยวค่ะ ตอนแรกก็หยวน ๆ หลัง ๆ ไม่เอาละ

เดี๋ยวจะได้ใจและแยกแยะหน้าที่ไม่ได้ งานที่บ้านก็งานที่บ้าน งานที่นี่ก็งานที่นี่

เป็นอะไรที่รู้แต่แรกแล้วว่า จะต้องเป็นแบบนี้ จัดสรรเวลาเอาเองละกัน

แบ่งเวรกันค่ะ แฟร์ ๆ ๆ ทำความสะอาดร้านคนละอาทิตย์ เพราะทราบมาว่า

งานที่บ้าน บางวันก็ไม่ได้ไปทำ และที่ทำคือ ไปขายเฉย ๆ ไม่ได้เตรียมของ

หรือเก็บของอะไรแต่อย่างใด ก็มาหลับที่ร้านเอาก็แล้วกันถ้าหากว่าเหนื่อยมาก

ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่า มันจะทำแบบไม่บ่นไปได้นานแค่ไหน แค่อาทิตย์เว้นอาทิตย์เองนะ

มารุทำเองมาตั้งหลายเดือน คนเดียวด้วย ตื่นเช้า ทำความสะอาดร้าน ดูหมาแมวป่วย

ไม่ได้ ๆ เลยต้องทำแบบนี้ ก็ดูกันต่อไป

บางวันก็ไม่อยากตื่นมาทำงานละ หรือว่า ร่างกายต้องการการพักผ่อนแล้วล่ะสิ

งานไม่ได้หนักก็จริง แต่มันรันทุกวัน คงมีล้ากันบ้างอะไรบ้างสินะ

คงจะมีสักวัน

อืมม ... แบบนี้ก็ดีค่ะ

กับบางคนถ้าเราใจดี เราหยวนๆมากเกินไป
แทนที่เค้าจะคิดได้ แต่ไม่หรอกค่ะ เค้าจะยิ่งเอาเปรียบเรา
เพราะฉะนั้น เราต้องมีปากมีเสียงบ้างพอสมควรเนอะ ^^